فراغت، کار و تنهایی

در جرعه هفتاد به بخش دیگری از مزایای زندگی منزوی می‌پردازیم اما قبل از ورود به بحث، بازتعریفی از انزوا و تمایز آن با تنهاییِ ظاهری ارائه شده. این جرعه در ادامه…

آیا انسان برای زیستن، محتاج حضور دائمی در جمع است؟ آیا فاصله گرفتن از دیگران، نشانه ضعف و گریز از زندگی است یا می‌تواند راهی برای بازگشت به خویشتن باشد؟ آیا…

در جرعه چهل و هفتم پادکست مِی، دقایق کوتاهی در نسبت اندیشه شوپنهاور و آرای داروین صحبت خواهیم کرد و بعد از آن در باب تفکر چیست...؟

تبیین متفاوتی از مبارزه: نه به عنوان امر استثنایی و برای رسیدن به وضعیت نامبارزی؛ بلکه مبارزه برای پاسخگویی به نیازی وجودی.

این اپیزود در نسبت میان کار و فراغت، به مزایای کار و نوع مطلوبی از آن پرداخته که با فراغت هم گوهر بوده و به کارشادی منجر می شود.

گوهر فراغت چیه؟فراغت‌رو آزادی فراغت میکنه یعنی آن چیزی که بین فراغت و کار فاصله ایجاد میکنه ثمره‌ی همه‌ی زندگی، گوهر زندگی، فراغته.

بتوانیم با تعمقی بیشتر به خاستگاه «کار» بی‌اندیشیم و سپس بر اساس متن کتاب به تعریف شوپنهاور از کار نزدیک شویم.

فراغت شکوفه یا بهتر بگویم ثمره زندگی هر انسان است زیرا تنها فراغت امکان تملک آدمی را بر نفس خویش به وجود می‌آورد. %

برای در امان ماندن از زندگی غیر اصیل باید تنهایی برگزید. زندگی اصیل همواره به سوی قصدی داره حرکت می­کنه. انسان غیراصیل سطحی­‌خواهه.

ما باید تا حد ممکن سعی بکنیم کلمه تنهایی رو بشکافیم، انواعش رو بفهمیم. تنهایی یک نسبت است یعنی من نسبت بین خودم و چیز دیگری را می‌بینم.

معمولا هرگاه صحبت از همنشینی می‌شود ما توجه به حضور کسی یا چیزی در بیرون از خودمان می‌شویم.آیا همنشین درونی نیز قابل تصور است؟

سلام هم‌پیاله‌های من، وقت‌تون بخیر باشه. امیدوارم که تن‌درست باشید، جان‌تون سلامت باشه، خِردتون پربار. الان که این دقایق رو ضبط و با شما گفتگو می‌کنم، نهم…